Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ ΤΩ ΑΓΙΩι ΠΑΣΧΑ


 
† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ EΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ



Αδελφοί ηγαπημένοι και τέκνα θεοφιλή εν τω Αναστάντι Κυρίω,

"Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε˙ αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον" (Ιωάν. ις , 33), διαβεβαιώνει ο θανάτω τον θάνατον μόνος πατήσας Κύριος τας γενεάς των ανθρώπων. Χριστός Ανέστη! αναφωνούμεν και ημείς προς πάντας τους εγγύς και τους μακράν από της Ιεράς ταύτης Αυλής του βιωματικού εν τω κόσμω σταυρού και της θλίψεως∙ αλλά και από της Αυλής της Αναστάσεως∙ από της κόγχης ταύτης της γης, της Κωνσταντίνου Πόλεως, από όπου διακηρύττεται ότι "ζωή πολιτεύεται", διαλυομένης της κάθε είδους φθοράς και αυτού του θανάτου.
Ο Κύριος πολλάκις προειδοποίησε, κατά την επί γης ένσαρκον παρουσίαν Του, τους Μαθητάς Του περί της θλίψεώς των εξ αιτίας της σταυρικής Του θυσίας επί του Φρικτού Γολγοθά, ως και ένεκα της δραστηριότητος και της πορείας των εντός του κόσμου τούτου –αυτών των ιδίων αλλά και πάντων όσων θα επίστευον εις τον Χριστόν-. Με μίαν χαρακτηριστικήν όμως λεπτομέρειαν: "ότι κλαύσετε και θρηνήσετε υμείς, ο δε κόσμος χαρήσεται· υμείς δε λυπηθήσεσθε, αλλ  ἡ λύπη υμών εις χαράν γενήσεται...και υμείς ουν λύπην μεν νυν έχετε· πάλιν δε όψομαι υμάς, και χαρήσεται υμών η καρδία" (Ιωάν ις , 20-22).
Την αναστάσιμον ταύτην και υπερκόσμιον χαράν πρώται εβίωσαν αι λίαν πρωί ελθούσαι επί το μνήμα του Ζωοδότου Μυροφόροι Γυναίκες δια του μονολεκτικού Κυριακού λόγου "Χαίρετε" (Ματθ. κη ,9). Την ιδίαν αναστάσιμον χαράν βιούσα η Μήτηρ Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως διακηρύττει σήμερον στεντορία τη φωνή: "Αύτη η ημέρα Κυρίου, αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή" (πρβλ. Ψαλμ. 117, 24). Ο έσχατος εχθρός, ο θάνατος, η λύπη, τα προβλήματα, η φθορά, η θλίψις, η δοκιμασία, σκυλεύονται και καταργούνται υπό του Νικητού Θεανθρώπου Κυρίου.
Ζώμεν, όμως, εντός ενός κόσμου εις τον οποίον τα μέσα γενικής επικοινωνίας μεταδίδουν συνεχώς δυσαρέστους πληροφορίας περί τρομοκρατικών ενεργειών, περί πολέμων κατά τόπους, περί καταστροφικών φυσικών φαινομένων, προβλημάτων λόγω θρησκευτικού φανατισμού, πείνης, προσφυγικού προβλήματος, ανιάτων ασθενειών, πτωχείας, ψυχολογικών καταπιέσεων, αισθήματος ανασφαλείας και λοιπών συμπαρομαρτουσών ανεπιθυμήτων καταστάσεων.
Έναντι των καθημερινών τούτων "σταυρών", τους οποίους οι άνθρωποι αίρομεν με "γογγυσμούς", έρχεται η Μήτηρ μας Αγία Ορθόδοξος Εκκλησία να μας υπενθυμίση ότι ημπορούμεν να είμεθα χαρούμενοι, διότι ο αρχηγός μας Χριστός είναι ο νικητής αυτών, είναι ο φορεύς της χαράς, ο φαιδρύνας τα σύμπαντα.
Η χαρά μας στηρίζεται εις την βεβαιότητα της νίκης του Χριστού. Έχομεν την απόλυτον βεβαιότητα, ότι το αγαθόν είναι ο νικητής, διότι ο Χριστός ήλθεν εις τον κόσμον "και εξήλθεν ίνα νικήση" (πρβλ. Αποκ. ς , 2). Ο κόσμος εις τον οποίον θα ζήσωμεν αιωνίως είναι ο Χριστός: το φως, η αλήθεια, η ζωη, η χαρά, η ειρήνη.
 Η Μήτηρ Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, παρά τους καθημερινούς σταυρούς και τας θλίψεις, ζη αποκλειστικώς και μόνον το γεγονός της χαράς. Βιώνει εντεύθεν, εν τη παρούση και από της παρούσης ζωής, την Βασιλείαν του Θεού. Από του Ιερού τούτου Κέντρου της Ορθοδοξίας, από των σπλάγχνων του μαρτυρικού Φαναρίου, διακηρύττομεν "κατά την φωταυγή ταύτην νύκτα", ότι προέκτασις και τέλος του σταυρού και της θλίψεως και διασκέδασις του κάθε ανθρωπίνου πόνου και της κάθε δοκιμασίας, είναι η Κυριακή διαβεβαίωσις: "Ουκ αφήσω υμάς ορφανούς" (Ιωάν. ιδ , 18-19). "Ιδού εγώ μεθ  ὑμῶν ειμι πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος" (Ματθ. κη , 20). Αυτό το μήνυμα πρέπει να ακούσωμεν όλοι, να ακούση ο σύγχρονος άνθρωπος και να αφήση τον εαυτόν του να ίδη τον Χριστόν συμπορευόμενον μαζί του. Ναι, να Τον ίδη δίπλα του. Και θα Τον ίδη, μόνον εάν ακούη και βιώνη τον λόγον Του εις την ζωήν του.
Το μήνυμα τούτο της κατισχύσεως της ζωής επί του θανάτου, της νίκης του ιλαρού φωτός της πασχαλίου λαμπάδος επί του σκότους της ακαταστασίας, και της διαλύσεως, δια του ανεσπέρου Φωτός της Αναστάσεως, των θλίψεων και των προβλημάτων ευαγγελίζεται το Οικουμενικόν Πατριαρχείον εις ολόκληρον τον κόσμον και καλεί όλους τους ανθρώπους να το βιώσουν. Τους καλεί να σταθούν με πίστιν και ελπίδα ενώπιον του Αναστάντος Χριστού, ενώπιον του μυστηρίου της ζωής∙ τους καλεί να εμπιστευθούν τον κρατούντα τα ηνία πάσης κτίσεως Αναστάντα Κύριον, τον Κύριον της χαράς και της ευφροσύνης.
Χριστός Ανέστη, λοιπόν, αδελφοί και τέκνα! Αυτού του δεσπόζοντος της ζωής και κυριεύοντος του θανάτου Κυρίου ημών η Χάρις και το άπειρον Έλεος είησαν μετά πάντων.
                            Φανάριον, Άγιον Πάσχα ,βιζ´
                                    Ο Κωνσταντινουπόλεως
                             διάπυρος προς Χριστόν Αναστάντα
                                       ευχέτης πάντων υμών.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΩ ΑΓΙΩ ΠΑΣΧΑ



ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΩ ΑΓΙΩ ΠΑΣΧΑ



† ΚΥΡΙΛΛΟΣ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΤΩ ΙΕΡΩ ΚΛΗΡΩ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΟΦΡΟΥΡΗΤΩ ΛΑΩ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ 

«Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια»
(γ   Ὠδή του Κανόνος της Αναστάσεως)

Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί και τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας,
Χριστός Ανέστη!

Μετά το στάδιο του έντονου πνευματικού αγώνα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που κορυφώθηκε με τη βίωση των Παθών του Κυρίου μας κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, ακούεται και πάλι ο χαρμόσυνος χαιρετισμός και νικητήριος παιάνας «Χριστός Ανέστη». Χαρά, ελπίδα και δύναμη μεταδίδει στους πιστούς το ανέσπερο φως της Αναστάσεως του Χριστού, που τώρα λάμπει σε όλη την κτίση. Είναι το φως της χαράς και της μεταμορφώσεως, το οποίο καλούμαστε να προσλάβουμε και να μεταλαμπαδεύσουμε στους συνανθρώπους μας.
Ο Αναστάς Κύριος χαρακτηρίζεται «φως του ανθρώπου» που «φαίνει εν τη σκοτία». Το λυτρωτικό φως της Αναστάσεώς Του γίνεται φέγγος άδυτης χαράς για τον κόσμο. Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος μας βεβαιώνει ότι το αναστάσιμο φως που ανέβλυσε από το κενό μνημείο διαλύει το σκοτάδι της αμαρτίας μέσα και έξω από την καρδιά μας και μας οδηγεί στην αγάπη, στη συν-χώρηση του άλλου και στην αλληλοπεριχώρηση Θεού, ανθρώπου και κτίσης.
Παρά τις δύσκολες και καταθλιπτικές συνθήκες ζωής, με την πολυποίκιλη κρίση και την παρατεταμένη αβεβαιότητα, υπάρχει η χαρμόσυνη και πάντοτε επίκαιρη είδηση, την οποία πανηγυρικά διαλαλεί η Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Είναι η νίκη επί του θανάτου και η λύτρωση από τη φθορά και την αμαρτία, που άλλαξε ριζικά την προοπτική του ανθρώπου και την πορεία του κόσμου. Την αλήθεια αυτή της συντριβής του κράτους του θανάτου από τον Αναστάντα Χριστό παριστάνει χαρακτηριστικά η εικόνα της Αναστάσεως. Εκεί εικονίζεται ο Αναστημένος Χριστός να τραβά από το χέρι τους Πρωτοπλάστους, τον Αδάμ και την Εύα, και να τους βγάζει από τον σκοτεινό Άδη. Ο νικητής του θανάτου και χορηγός της ζωής σπάει τα κλείθρα του σκότους και του Άδη, και η ζωή η «πέρας ουκ έχουσα» πλημμυρίζει τον κόσμο.
Η Ανάσταση του Χριστού δίδει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να ζήσει την απαρχήν της άλλης βιωτής, της αιωνίου. Όσα έπαθε ο Χριστός, τα έπαθε για τον άνθρωπο, που είναι «ζώον θεούμενον», σύμφωνα με τον θαυμαστό ορισμό του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Ο Χριστός έγινε και είναι το δικό μας Πάσχα, δηλαδή το δικό μας πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή. Πέρασε από τον θάνατό μας, μας ένωσε μαζί Του και μας «διεβίβασε» από το θάνατο στη ζωή. Ο θάνατος δεν είναι πλέον κυρίαρχος και το αναπόφευκτο τέλος της ζωής μας. Από φυλακή των ψυχών και κατάσταση απελπισίας έγινε μία διάβαση προς την αιώνια δόξα και Βασιλεία του Θεού. Γι᾽ αυτό «μηδείς φοβείσθω θάνατον· ηλευθέρωσε γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος», μας παροτρύνει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στον Κατηχητήριο Λόγο του. 
Η ζωή του Χριστού μας διδάσκει ότι όλα μπορούν να αποκτήσουν σωτηριολογική σημασία, καθώς τον Σταυρό ακολουθεί η Ανάσταση. Μπορεί να μας πικραίνουν οι δοκιμασίες, οι θλίψεις, οι αρρώστιες, ο πόνος, οι αποτυχίες, οι αδικίες, οι συκοφαντίες, η φθορά και ο θάνατος, αλλά δεν πρέπει να μας συντρίβουν, γιατί τώρα υπάρχει η προοπτική της Αναστάσεως και της αιωνιότητας. Η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού ζει αδιάλειπτα μέσα στους αιώνες το θαύμα της Αναστάσεως, ευαγγελιζόμενη τη σωτηρία «του κοινού γένους των ανθρώπων». Συνεχώς, και ιδιαίτερα κατά τη λαμπρότερη αυτή εορτή της Αναστάσεως του Σωτήρος Χριστού, μας καλεί να ζήσουμε την εορτή της νεκρώσεως του θανάτου και να βιώσουμε την αρχή μιας καινούργιας ζωής. Να συναντηθούμε με τον Αναστημένο Χριστό, για να αναγεννηθούμε και να γίνουμε τέκνα φωτόμορφα της Αναστάσεως και «θείας κοινωνοί φύσεως» (Β  Πέτρου 1,4).
Εύχομαι πατρικά η χαρά της Αναστάσεως του Κυρίου μας και το αναστάσιμο φως να πλημμυρίσουν τις καρδιές και να φωτίσουν τον νου όλων μας, ώστε αναστημένοι στο φρόνημα και την ψυχή να βρίσκουμε διεξόδους στις ποικίλες δοκιμασίες και στις αλλεπάλληλες αντιξοότητες της ζωής μας.

Αδελφοί, «Χριστός Ανέστη»,
  «Αληθώς Ανέστη» ο Κύριος!
Άγιον Πάσχα 2017
  

† Ο Ιεραπύτνης και Σητείας KYΡΙΛΛΟΣ
 ευχέτης πάντων προς τον Αναστάντα Κύριό μας




Η τελευταία Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Mιχαήλ Αρχαγγέλου Ιεράπετρας




Το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης, 12 Απριλίου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος χοροστάτησε κατά την Ακολουθία των Ωρών και στη συνέχεια τέλεσε την τελευταία Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων της περιόδου στον Ιερό Ναό Μιχαήλ Αρχαγγέλου πόλεως Ιεράπετρας.
Στο τέλος της Προηγιασμένης Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στο εκκλησίασμα καλό υπόλοιπο της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος και όλοι να αξιωθούμε να βιώσομε τα Άχραντα Πάθη με κατάνυξη και να εορτάσουμε με χαρά και πνευματική αγαλλίαση την ζωηφόρο και λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας.

πηγή: www.imis.gr

Η Ακολουθία του Νυμφίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας.




Το εσπέρας της Μεγάλης Τρίτης 11 Aπριλίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος, περιστοιχούμενος από τους Εφημερίους του Ναού, χοροστάτησε κατά την Ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Τετάρτης στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας, όπου και άκουσε από τη χορωδία του Ναού, υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη κ. Ιωάννη Αρώνη, το περίφημο Δοξαστικό, ποίημα της Κασσιανής.
Στο τέλος της ακολουθίας ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε χρόνια πολλά και να βιώσουσε μυστικά όλοι μας το Πάθος του Κυρίου, για να ζήσουμε και την ζωηφόρο Ανάστασή Του και την προσωπική μας Ανάσταση.

πηγή: www.imis.gr