Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΡΜΕΝΩΝ ΣΗΤΕΙΑΣ





Τη Δευτέρα 28 Μαΐου, εορτή του Αγίου Πνεύματος, πανηγυρίζει ο φερώνυμος Ιερός Ναός της Ενορίας Αρμένων Σητείας.
Την Κυριακή της Πεντηκοστής 27 Μαΐου το απόγευμα και ώρα 6:00΄ μ.μ θα τελεσθεί ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός.
Την Δευτέρα 28 Μαΐου και ώρα 7:00΄ π.μ. θα τελεσθεί ο Όρθρος και στη συνέχεια Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ.Κυρίλλου.
Από την Ενορία Αρμένων Σητείας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ





Τη Δευτέρα 28 Μαΐου, εορτή του Αγίου Πνεύματος, πανηγυρίζει ο φερώνυμος Ιερός Ναός, που βρίσκεται στη θέση «Άγιο Πνεύμα», κοντά στην επαρχιακή οδό  Ιεράπετρας - Γρα Λυγιάς.
Την Κυριακή της Πεντηκοστής 27 Μαΐου το απόγευμα και ώρα 7:00΄ μ.μ θα τελεσθεί ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου.
Την Δευτέρα 28 Μαΐου και ώρα 7:00΄ π.μ. θα τελεσθεί ο Όρθρος και στη συνέχεια η Θεία Λειτουργία.

Από την Ενορία του Ι. Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΙΕΡΟΥ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΣΗΤΕΙΑΣ




Την Κυριακή της Πεντηκοστής, 27 Μαΐου, πανηγυρίζει ο Ιερός Ενοριακός Ναός Αγίας Τριάδος του ομώνυμου χωριού της Δημοτικής Ενότητας Λεύκης του Δήμου Σητείας.
Το εσπέρας του Σαββάτου 26 Μαΐου και ώρα 6:30΄ μ.μ. θα τελεσθεί ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός.
Την Κυριακή της Πεντηκοστής 27 Μαΐου και ώρα 7:00΄ π.μ. θα τελεσθούν η Ακολουθία του Όρθρου, Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και εν συνεχεία ο Εσπερινός της Γονυκλισίας, ιερουργούντος και χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου.

Από την Ενορία Αγίας Τριάδος Σητείας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΙΕΡΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΝΤΟΣ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΚΑΤΩ ΧΩΡΙΟΥ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ



Το εσπέρας του Σαββάτου  26 Μαΐου και ώρα 6:30΄ μ.μ. θα τελεσθούν τα Ιερά Θυρανοίξια του ανακαινισθέντος και πανηγυρίζοντος Ιερού Ενοριακού Ναού Αγίας Τριάδος Ενορίας Κάτω Χωριού Ιεράπετρας από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ιεραπύτνης καί Σητείας κ. Κύριλλο, σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΜΑΪΟΥ:
Ώρα 6:30΄ μ.μ.: Η Ακολουθία των Ιερών Θυρανοιξίων και στη συνέχεια ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής της Πεντηκοστής, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ 27 ΜΑΪΟΥ:
 Ώρα 7:00΄ π.μ.: Ο Όρθρος, η Θεία Λειτουργία και εν συνεχεία ο Εσπερινός της Γονυκλισίας.

  
AΠO THN ENOPIA ΚΑΤΩ ΧΩΡΙΟΥ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑΣ

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Λαμπρή η πανήγυρη του Προσκυνήματος Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης πόλεως Σητείας



Με κάθε λαμπρότητα και επισημότητα, καθώς και μεγάλη συμμετοχή των ευσεβών χριστιανών της πόλεως, πανηγύρισε τη Δευτέρα 21 Μαΐου, εορτή των Αγίων Θεοστέπτων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, ο ομώνυμος Προσκυνηματικός Ναός της Σητείας.
Ανήμερα της πανηγύρεως τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κυρίλλου, ο οποίος ακολούθως ευλόγησε τους προσφερόμενους άρτους και ιερούργησε, παριστοιχούμενος από Εφημερίους της πόλεως, και κήρυξε επίκαιρα τον θείο λόγο.


Στην ομιλία του προς το πολυάριθμο εκκλησίασμα ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Κύριλλος αναφέρθηκε στις επικρατούσες ιστορικές συνθήκες κατά το τέλος του 3ου μ.Χ. αιώνος και στην προσωπικότητα του Αγίου Κωνσταντίνου, σημειώνοντας ότι η ιστορία του απέδωσε τον τίτλο «Μέγας» και η Εκκλησία τον κατέταξε στον χορό των αγίων μαζί με τη χριστιανή μητέρα του αγία Ελένη και μάλιστα με τον τίτλο των «Ισαποστόλων».
Όπως υπογράμμισε ο Σεβ. κ. Κύριλλος, ο Μέγας Κωνσταντίνος, που έζησε και έδρασε στο μεθόριο μεταξύ μεταξύ ειδωλολατρικού και χριστιανικού  κόσμου, χρησιμοποίησε το σημείο του Σταυρού, που είδε στον ουρανό με την επιγραφή «Έν τούτω Νίκα», ως λάβαρο για να επικρατήσει στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Γι᾿ αυτό δεν είναι τυχαίο που στην Ορθόδοξη εικονογραφία απεικονίζεται μαζί με την Αγία Ελένη που οργάνωσε και πέτυχε την εύρεση του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα, έχοντας στο κέντρο τον Σταυρό του Κυρίου. Ακόμα, αναφέρθηκε στα μεγάλα επιτεύγματά του, όπως  ήταν το Διάταγμα των Μεδιολάνων για την ανεξιθρησκεία, το οποίο συνέβαλε καθοριστικά για την κατάπαυση των τριακοσίων χρόνων διωγμών κατά των χριστιανών και την εδραίωση της Εκκλησίας.


Αναφέρθηκε επίσης στη δημιουργία και τα λαπμπρά εγκαίνια της «Νέας Ρώμης» στις 11/5/330 μ.Χ., στη θέσπιση νέων νόμων, στην ανοικοδόμηση πολλών ιδρυμάτων και περίλαμπρων ναών. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα τέλη της ζωής του Μεγ. Κωνσταντίνου, στην εξομολόγηση και στην βάπτισή του, που μαζί με τα ιεραποστολικά έργα που έπραξε μαζί με την αγία Ελένη αιτιολογούν πλήρως γιατί ο πρώην ειδωλολάτρης αυτοκράτορας αναδείχθηκε άγιος και μάλιστα Ισαπόστολος. Τέλος, ευχήθηκε την σκέπτη και τις πρεσβείες των Αγίων Θεοστέπτων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης και ιδιαιτέρως σε όσους και όσες φέρουν το όνομά τους.
Στην πανήγυρη του Ιερού Προσκυνήματος της πόλεως Σητείας έλαβαν μέρος ο Αιδεσιμολ. Πρωτ. Φιλοκτήμων Αυγουστινάκης, Αρχιερατικός Επίτροπος Γ΄ Μητροπολιτικής Περιφέρειας και ο Εφημέριος του ναού Αιδεσιμώτατος Σκευοφύλακας π. Εμμανουήλ Αυγουστινάκης, και παρέστη πλήθος πιστών, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Δήμαρχος Σητείας κ. Θεόδωρος Πατεράκης.

Αρχιερατικός Εσπερινός στον πανηγυριζόντα Ι. Ναό Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Γρα-Λυγιάς



Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγάλη συμμετοχή των πιστών της περιοχής τελέσθηκε το απόγευμα της Κυριακής 20 Μαΐου ο Μέγας πανηγυρικός Εσπερινός της εορτής των Αγίων Θεοστέπτων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στον φερώνυμο Ιερό Ναό της Ενορίας Γρα Λυγιάς Ιεράπετρας, κατά τον οποίο χοροστάτησε, ευλόγησε τους άρτους και κήρυξε κατάλληλα τον θείο λόγο ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος.
Στην εμπνευσμένη ομιλία του ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Κύριλλος αναφέρθηκε στο ιστορικό υπόβαθρο και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά την περίοδο της βασιλείας του Μεγάλου Κων/νου, που «μαζί με τη μητέρα του αγία Ελένη η Εκκλησία μας κατέταξε στο Αγιολόγιό της με τον τίτλο των Ισαποστόλων».
Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι ο Άγιος Κων/νος έζησε και έδρασε στα όρια μεταξύ αρχαίου, δηλ. ειδωλολατρικού, και νέου, δηλ. χριστιανικού  κόσμου και έλαβε βοήθεια από την εμφάνιση του σημείου του Σταυρού στον ουρανό με την επιγραφή «Έν τούτω Νίκα», καταφέρνοντας να νικήσει τα στρατεύματα του Μαξεντίου και έπειτα του Λικινίου με το νέο σύμβολο στα λάβαρα.

Όπως υπογράμμισε μεγάλα επιτεύγματά του ήταν το Διάταγμα των Μεδιολάνων το 313 μ.Χ., με το οποίο θεσπίσθηκε η ανεξιθρησκεία στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, η σύγκληση της  Α΄ Οικουμενικής Συνόδου το 325 στη Νίκαια για την αντιμετώπιση της αίρεσης του Αρείου, η νομοθέτηση της Κυριακάτικης αργίας και της κατάργησης ακόλαστων ειδωλολατρικών εορτών και νυχτερινών και μυστικών θυσιών, κατά της πώλησης των νηπίων και κατά της δουλείας, η μεταφορά της πρωτεύουσας της αυτοκρατορίας στην Κων/πολη το 330, τα πολλά ιδρύματα και τα ιεραποστολικά έργα που ανέλαβε με τη μητέρα του, όπως ήταν η αποστολή της Αγίας Ελένης στα Ιεροσόλυμα για την εύρεση του Τιμίου Σταυρού, και η ανοικοδόμηση λαμπρών ναών. Τέλος, αναφέρθηκε στα τέλη της ζωής του Μεγ. Κωνσταντίνου, όπου σύμφωνα με τον ιστορικό και βιογράφο του, Ευσέβιο Καισαρείας, εξομολογήθηκε, προσευχήθηκε και έπειτα μετέβη σε προάστιο της Νικομήδειας συγκαλώντας τους Επισκόπους και βαπτίσθηκε. Τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε εγκάρδια σε όλους, και ιδιαιτέρως στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες χρόνια πολλά και ευλογημένα, με τις πρεσβείες και τη βοήθεια των Αγίων Θεοστέπτων Βασιλέων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Στην ακολουθία του Αρχιερατικού Εσπερινού έλαβαν μέρος οι Αιδεσιμώτατοι Εφημέριοι του Ι. Προσκυνήματος Μιχαήλ Αρχαγγέλου πόλεως Ιεράπετρας Πρωτ. Σάββας Λιναρδάκης, της Ενορίας Γρα Λυγιάς π. Ιωάννης Τράκος και της Ενορίας Μύρτου π. Ελευθέριος Δαργάκης, ενώ συμμετείχε πλήθος πιστών από την ευρύτερη περιοχή, μεταξύ των οποίων η Αντιπεριφερειάρχης Λασιθίου κ. Πελαγία Πετράκη, ο Αντιπεριφερειάρχης Τεχνικών Έργων Περιφέρειας Κρήτης κ. Νικ. Ξυλούρης, οι Αντιδήμαρχοι Ιεράπετρας κ. Εμμ. Λουτσέτης  και κ. Μαρία Ρουμελιωτάκη, ο Περιφερ. Σύμβουλος κ. Ιω. Γουλιδάκης, ο Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Ιεράπετρας κ. Αντ. Πετράς, οι δημοτικοί Σύμβουλοι κ. Εμμ. Φραγκούλης και κ. Γεώργ. Προϊστάκης, ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Σητείας κ. Γεώργιος Τσιφετάκης, ο Ομότιμος καθηγητής και πρώην Αντιπρύτανης του Παν/μίου Κρήτης κ. Ιω. Πυργιωτάκης κ.α.

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος στα Εγκαίνια του Ιερού Ναού Αγίου Αντωνίου πόλεως Αγίου Νικολάου



Με λαμπρότητα τελέσθηκαν την Κυριακή 20 Μαϊου τα Ιερά Εγκαίνια του μεγαλοπρεπούς Ιερού Ναού Αγίου Αντωνίου πόλεως Αγίου Νικολάου, στα οποία μετείχε και ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος, κατόπιν προσκλήσεως του επιχώριου Αρχιερέως, Σεβ. Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γερασίμου.
Μετά την ακολουθία του Όρθρου, ακολούθησε η λιτάνευση των ιερών Λειψάνων πέριξ του ναού και ακολούθησε η ακολουθία των ιερών Εγκαινίων και στη συνέχεια Αρχιερατικό Συλλείτουργο, κατά το οποίο συλλειτούργησαν οι παραπάνω Σεβ. Μητροπολίτες. Εκτός από τον κεντρικό κλίτος επ᾽ ονόματι του Αγίου Αντωνίου εγκαινιάσθηκαν επίσης τα υπόλοιπα δύο κλίτη του ναού, επ᾽ ονόματι του Αγίου Νικολάου και του Ταξιάρχου Μιχαήλ Αρχαγγέλου και τα δύο παρεκκλήσια στον γυναικωνίτη επ᾽ ονόματι της Υπαπαντής του Κυρίου και του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Στην εμπνευσμένη ομιλία του ο Σεβ. Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γεράσιμος αναφέρθηκε στην σημασία του ορθόδοξου ναού στη ζωή των πιστών και ευχαρίστησε αρμοδίως όλους όσοι συνέβαλαν κατά καιρούς για την ανέγερση του περικαλλούς αυτού ναού, τους δωρητές, τους ευεργέτες και τους ανώνυμους και επώνυμους εθελοντές.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε επίσημη Δοξολογία για τον εορτασμό της Μάχης της Κρήτης και της ημέρας μνήμης της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, στην οποία συγχοροστάτησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γεράσιμος και Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος, ενώ έλαβε μέρος πλειάδα κληρικών, παρουσία των εκπροσώπων των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.  Ακολούθησε ο πανηγυρικός της ημέρας από τη φιλόλογο καθηγήτρια και  Διευθύντρια του Γ.Ε.Λ. Νεάπολης κ. Μαρία Κωστάκη, και ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων από τους εκπροσώπους των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών στο Μνημείο των Ηρώων του Ν. Λασιθίου που βρίσκεται στη πλατεία Ελευθέριου Βενιζέλου.
Παρέστησαν ο  Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής Απόδημου Ελληνισμού κ. Δημ. Πλευράκης ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, ο Περιφερερειάρχης Κρήτης κ. Σταύρος Αρναουτάκης, ο Δήμαρχος Αγίου Νικόλαου κ. Αντώνης Ζερβός, ο Βουλευτής Λασιθίου κ. Μαν. Θραψανιώτης, η Αντιπεριφερειάρχης Λασιθίου κ. Πελαγία Πετράκη, οι εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και λοιπών τοπικών φορέων και οργανώσεων.

Το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο της μακαριστής Ηγουμένης της Ιεράς Μονής Εξακουστής Μαλλών



Στην κατάμεστη από πιστούς και προσκυνητές Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου Εξακουστής Μαλλών Ιεράπετρας τελέστηκε το Σάββατο 19 Μαΐου το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο της μακαριστής Γερόντισσας Φεβρωνίας Μοναχής, Ηγουμένης της Μονής.

Στην ακολουθία του Όρθρου χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος, ο οποίος και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας.


Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία έλαβαν μέρος οι Κληρικοί της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτες π. Τίτος Γαρεφαλάκης και π. Φιλόθεος Ορφανουδάκης,  οι οποίοικατάγονται από την περιφέρεια της Ι. Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας, και πολλοί Κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ στο ιερό αναλόγιο έψαλαν μελίρρυτα οι καλλικέλαδοι Ιεροψάλτες της περιοχής, με επικεφαλής τον Πρωτοψάλτη και Διευθυντή της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ι. Μητροπόλεως «Αγ. Ανδρέας ο Κρήτης» κ. Ιω. Αρώνη.


Για τη μακαριστή Γερόντισσα Φεβρωνία μίλησε με λόγια συγκινητικά ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Κύριλλος, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα, τις αρετές και το πνευματικό έργο της εκδημησάσης προς Κύριον, κάνοντας παράλληλα αναφορά στην ωφέλεια των μνημοσύνων και στον ακατάλυτο δεσμό μεταξύ ζώντων και κεκοιμημένων, ο οποίος εκφράζεται με αμοιβαίες προσευχές.


Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο Σεβασμιώτατος «Είναι η κοινή η πεποίθηση μας ότι η μακαριστή Ηγουμένη Φεβρωνία αναπαύεται μετά των Αγίων και δικαίων εις τα επουράνια σκηνώματα του Θεού. Κι αυτό γιατί αναχώρησε με χαρά και ελπίδα από τον μάταιο τούτο κόσμο πριν από σαράντα ημέρες, τη Δευτέρα του Πάσχα. … Είχε αντιληφθεί από μικρή τη φθαρτότητα, την προσωρινότητα και τη σχετικότητα αυτής της ζωής. Κατάλαβε ότι η ζωή μας είναι, όπως λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, «ένα όνειρο που καθώς παρέρχεται η νύχτα φεύγει, ένα ανοιξιάτικο λουλούδι που γρήγορα μαραίνεται,… καπνός που διαλύεται…». Συνειδητοποίησε ότι «ημών το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλ. 3,20), γι᾿ αυτό η σκέψη της ήταν στραμμένη στην αιώνια και ατελεύτητη ζωή και στη Βασιλεία του Θεού, της οποίας «ουκ έσται τέλος». Έζησε ως πάροικος και παρεπίδημος, γιατί είχε συναίθηση ότι οι αληθινοί Χριστιανοί «άλλου αιώνος εισιν, υιοί Αδάμ του επουρανίου, γέννημα καινόν, τέκνα Πνεύματος αγίου, αδελφοί Χριστού φωτεινοί όμοιοι τω Πατρί αυτών» (Οσίου Μακαρίου Αιγυπτίου, Ομιλία ΙΣΤ΄). Όλη η ζωή της ήταν περίοδος προετοιμασίας για την πέραν του τάφου ζωή, επειδή συνεχώς θυμόταν τον θάνατο. Είχε μνήμη θανάτου γι’ αυτό και τον αντιμετώπισε παλληκαρήσια. Είχε τη βεβαιότητα, -και το διαπιστώσαμε όσοι την επισκεπτήκαμε στο Νοσοκομείο της Ιεράπετρας κατά τις τελευταίες ώρες της επίγειας ζωής της- ότι είχε την σιγουριά ότι αναχωρεί για να συναντήσει τον εράσμιο Νυμφίο, τον υπέρ ημών Παθόντα, Σταυρωθεντα, Αναστάντα και εις ουρανούς Αναληφθέντα Κύριο ημών Ιησού Χριστό. […] Η προσφορά της υπήρξε έως τέλους θυσιαστική, αγαπητική, μαρτυρική και σταυροαναστάσιμη. Ήταν υπόδειγμα μοναχής, ταπεινή, μειλίχια, αυθεντική, γνήσιος εκφραστής της μοναστηριακής παράδοσης και του ήθους της Κρήτης. Με την αγία απλότητα, την ταπεινότητα και την αγωνιστικότητά της μας χάρισε παράδειγμα γνήσιου Ορθόδοξου Μοναχισμού, και σταθερής πίστης στα πιστεύματα της Αγίας Εκκλησίας μας. Λιτάνευσε το πνεύμα θυσιαστικής αγάπης και το ασκητικό ήθος ως την τελευταία στιγμή της ζωής της σαν να ήταν η πρώτη μέρα που είχε λάβει το αγγελικό σχήμα. Ανιδιοτελής και ανυπόκριτος, έκανε πράξη στην καθημερινή ζωή της το ρηθέν υπό της Υπεραγίας Θεοτόκου «ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». […] Ευχαριστούμε τον εν Τριάδι Θεό που έδωσε στην τοπική μας Εκκλησία, στις δύσκολες μέρες μας, μίαν τέτοια Μοναχή και Ηγουμένη, μια ταπεινή εργάτρια του Ευαγγελίου, που συνέβαλε καθοριστικά για να θάλλει πνευματικά το μοναστήρι το οποίο ανοικοδόμησε και ίδρυσε ο Όσιος Χατζή-Ανανίας. Η ευχή της να μας περισκέπει πάντοτε! Της μακαριστής Μοναχής Φεβρωνίας της και Καθηγουμένης είη η μνήμη αιωνία και άληστος!». Στο τέλος της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας  ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας κ. Κύριλλος, περιστοιχούμενος από τον Ιερό Κλήρο, τέλεσε το ιερό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της μακαριστής Καθηγουμένης Φεβρωνίας, ενώ μετά την απόλυση τέλεσε Τρισάγιο στον τάφο της Γερόντισσας που βρίστεται στον αυλόγυρο της Μονής.



Τέλος, στο πλήθος των ευσεβών χριστιανών της ευρύτερης περιοχής, που προσήλθε για να συμπροσευχηθεί για τη μακαρία ανάπαυση της ψυχής της εναρέτου Ηγουμένης της Ιεράς Μονής Εξακουστής, προσφέρθηκε εις μνήμην αυτής καφές και μοναστηριακό κέρασμα στο Αρχονταρίκι της Μονής.








__________________________________________________________________
ΟΜΙΛΙΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ κ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ
Σεβαστοί Πατέρες,
Οσιώτατες  Αδελφές,
αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Η σημερινή σύναξή μας επί το αυτό, στην πανσέβαστη αυτή Ιερά Μονή της Παναγίας Εξακουστής,  για την τέλεση του τεσσαρακονθημέρου μνημόσυνo υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της μακαριστής Γερόντισσας Φεβρωνίας, μαρτυρεί την πίστη στη διδασκαλία της Εκκλησίας μας ότι η κοινωνία πίστεως και αγάπης που συνδέει τους ζώντες με τις απελθούσες και τους απελθόντες κεκοιμημένους αδελφούς δεν παύει να υφίσταται. Αυτός ο τρυφερός δεσμός εκφράζεται με αμοιβαίες προσευχές. Οι ζώντες τελούν τα καθιερωμένα μνημόσυνα και δέονται υπέρ των κεκοιμημένων και οι κεκοιμημένοι υπέρ των ζώντων, δεδομένου μάλιστα οι αγιασμένες ψυχές έχουν ιδιαίτερη παρρησία στον Θεό. 
Είναι γνωστό στην Παλαιά Διαθήκη, το παράδειγμα του Ιούδα του Μακκαβαίου, ο οποίος έστειλε στον ναό των Ιεροσολύμων τα απαιτούμενα για να τελεσθεί θυσία υπέρ των φονευθέντων στρατιωτών. Η Αγία Γραφή υπογραμμίζει ότι αυτή η πράξη του στηρίζεται πάνω στην πίστη της αναστάσεως και της μετά θάνατον ζωής, «διότι εάν δεν επίστευε στην ανάσταση των πεσόντων, θα ήταν ανωφελές και ανόητο να προσεύχεται υπέρ των νεκρών». (Β  Μακκ. 12, 43-45). 
Αλλά και ο Απόστολος των Εθνών Παύλος μας παραγγέλει:˙ «Μνημονεύετε των ηγουμένων υμών, οίτινες ελάλησαν υμίν τον λόγον του Θεού, ων αναθεωρούντες την έκβασιν της αναστροφής μιμείσθε την πίστιν» (Εβρ. 13,7). Δηλαδή για δύο λόγους συνερχόμαστε σε τέτοιες λατρευτικές συνάξεις, για να θυμόμαστε τους προαπελθόντας και τις προαπελθούσες, Ηγουμένους και Ηγουμένες ημών: Αναθεωρούμε την αγία αναστροφή τους με εμάς και την έκβασή της, αφ  ἑνός, και, αφ ετέρου παρακινούμεστε σε μίμηση της θερμουργού πίστεώς τους.
Επίσης, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας διδάσκει ότι: «... ει τους φυσικούς γονείς τοσαύτης παρ᾿ ημών απολαύειν ευνοίας χρη, πολλώ μάλλον τους πνευματικούς». 
Έτσι κι εμείς οφειλετικώς ενώνουμε σήμερα τις προσευχές μας υπέρ της ψυχής της μακαρία τη λήξει γενομένης σεπτής Γερόντισσας Φεβρωνίας. Αυτό μας προτρέπει και ένα τροπάριο της Νεκρώσιμης Ακολουθίας, που μας τονίζει τι πρέπει να πράττουμε για τους κεκοιμημένους μας: «αδιαλείπτως υπέρ εμού προσεύξασθαι Χριστώ τω Θεώ, ίνα μη καταταγώ δια τας αμαρτίας μου, εις τον τόπον της βασάνου, αλλ’ ίνα με κατατάξη όπου το φως της ζωής».
Βέβαια, κοινή είναι η πεποίθηση όλων μας ότι η μακαριστή Ηγουμένη Φεβρωνία αναπαύεται μετά των Αγίων και δικαίων εις τα επουράνια σκηνώματα του Θεού. Κι αυτό γιατί αναχώρησε με χαρά και ελπίδα από τον μάταιο τούτο κόσμο πριν από σαράντα ημέρες, τη Δευτέρα του Πάσχα. Δεν έδειξε φόβο για τον θάνατο αλλά τον αντιμετώπισε ως μετάβαση στην όντως ζωή, όπως έπραξαν και οι αναρίθμητοι άγιοι, μάρτυρες και Όσιοι που είχαν παρρησία στον Θεό και έφυγαν με την ελπίδα της Αναστάσεως. Διακατεχόταν από την ελπίδα ότι μεταβαίνει από τον πρόσκαιρο τόπο στην αληθινή και μόνιμη πατρίδα /των χριστιανών που είναι ο ουρανός. Είχε αντιληφθεί από μικρή τη φθαρτότητα, την προσωρινότητα και τη σχετικότητα αυτής της ζωής. Κατάλαβε ότι η ζωή μας είναι, όπως λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, «ένα όνειρο που καθώς παρέρχεται η νύχτα φεύγει, ένα ανοιξιάτικο λουλούδι που γρήγορα μαραίνεται,…καπνός που διαλύεται…». Συνειδητοποίησε ότι «ημών το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει» (Φιλ. 3,20), γι᾿ αυτό η σκέψη της ήταν στραμμένη στην αιώνια και ατελεύτητη ζωή και στη Βασιλεία του Θεού, της οποίας «ουκ έσται τέλος». Έζησε ως πάροικος και παρεπίδημος, γιατί είχε συναίθηση ότι οι αληθινοί Χριστιανοί «άλλου αιώνος εισιν, υιοί Αδάμ του επουρανίου, γέννημα καινόν, τέκνα Πνεύματος αγίου, αδελφοί Χριστού φωτεινοί όμοιοι τω Πατρί αυτών» (Οσίου Μακαρίου Αιγυπτίου, Ομιλία ΙΣΤ΄).
Όλη η ζωή της ήταν περίοδος προετοιμασίας για την πέραν του τάφου ζωή, επειδή συνεχώς θυμόταν τον θάνατο. Είχε μνήμη θανάτου γι’ αυτό και τον αντιμετώπισε παλληκαρήσια. Είχε τη βεβαιότητα, -και το διαπιστώσαμε όσοι την επισκεπτήκαμε στο Νοσοκομείο της Ιεράπετρας κατά τις τελευταίες ώρες της επίγειας ζωής της- ότι είχε την σιγουριά ότι αναχωρεί για να συναντήσει τον εράσμιο Νυμφίο, τον υπέρ ημών Παθόντα, Σταυρωθεντα, Αναστάντα και εις ουρανούς Αναληφθέντα Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Αυτόν που νίκησε τον θάνατο. Πίστευε ακράδαντα ότι όσοι φεύγουν «εν χαρά μεγάλη έρχονται προς τους άνω, και δέχονται αυτούς οι του Κυρίου εκεί ευπρεπίσαντες αυτοίς οίκους και παραδείσους και ενδύματα ολόλαμπρα και πολυτελή» (Αγ. Μακάριος Αιγύπτιος, Φιλοκαλία νηπτικών και ασκητικών).
Η αθόρυβη αλλά πάντοτε φωτεινή παρουσία της υπήρξε μεγάλη ευλογία για τη Μονή. Διακαής πόθος και επιθυμία  της ήταν η ευλογημένη Αδελφότητα της Ιεράς ταύτης Μονής να πορεύεται με ενότητα και αγάπη. Η αρετή της ήταν οδοδείκτης για τις αδελφές. Η προσφορά της υπήρξε έως τέλους θυσιαστική, αγαπητική, μαρτυρική και σταυροαναστάσιμη. Ήταν υπόδειγμα μοναχής, ταπεινή, μειλίχια, αυθεντική, γνήσιος εκφραστής της μοναστηριακής παράδοσης και του ήθους της Κρήτης. Λιτάνευσε το πνεύμα θυσιαστικής αγάπης και το ασκητικό ήθος ως την τελευταία στιγμή της ζωής της σαν να ήταν η πρώτη μέρα που είχε λάβει το αγγελικό σχήμα. Ανιδιοτελής και ανυπόκριτος, έκανε πράξη στην καθημερινή ζωή της το ρηθέν υπό της Υπεραγίας Θεοτόκου «ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».
Διατηρούσε σύνδεσμο πνευματικό και επικοινωνία με τους προσκυνητές της  Μονής. Όταν χρειαζόταν βοηθούσε απλόχερα και αθόρυβα και συμβούλευε διακριτικά και με απλότητα, και βέβαια προσευχόταν για τα προβλήματα των άλλων, αφού οι μοναχοί αγαπούν και τον Θεό και τον άνθρωπο, και ενδιαφέρονται για τη σωτηρία των άλλων ανθρώπων. Πάντοτε την συνείχε το ψαλμικό που αναφέρει: «αδελφός υπό αδελφού βοηθούμενος, ως πόλις οχυρά». Αφοσιώθηκε στην επιτέλεση των μοναχικών της καθηκόντων, με την υπομονή, ανοχή και ταπείνωση, όντας ασκητική και φιλακόλουθη, και μεριμνώντας φιλόστοργα για τη μικρή Αδελφότητα της Μονής. Με την αγία απλότητα, την ταπεινότητα και την αγωνιστικότητά της μας χάρισε παράδειγμα γνήσιου Ορθόδοξου Μοναχισμού, και σταθερής πίστης στα πιστεύματα της Αγίας Εκκλησίας μας.
Εκφράζουμε ευχαριστίες στους Σεβαστούς Πατέρες που συμμετέχουν στην Ευχαριστιακή Σύναξη της Θείας Λειτουργίας και στο τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο της μακαριστής Ηγουμένης, η οποία δεν έχει πάψει να βρίσκεται ανάμεσά μας. Ευχαριστούμε τους εκλεκτούς ιεροψάλτες μας και όλους εσάς που συμπροσευχηθήκατε μαζί μας. Η παρουσία και η προσευχή όλων σας είναι ενισχυτική, βάλσαμος και παρηγοριά για τις Αδελφές της Μονής, τις Μοναχές Ολυμπιάδα, Φιλοθέη και Δωροθέα. Γιατί είναι αλήθεια πως όταν η λύπη μοιράζεται γίνεται μισή. Και υπάρχει η λύπη γιατί όσο κι αν αγωνιζόμαστε, δεν παύουμε να είμαστε άνθρωποι. Πονέσαμε και πονούμε, αλλά «ηρέμα», όπως μας συστήνουν οι άγιοι Πατέρες, διατηρώντας την αίσθηση της ζωντανής παρουσίας των κοιμηθέντων μας «εν ετέρα μορφή».
Πρωτίστως, όμως, ευχαριστούμε τον εν Τριάδι Θεό που έδωσε στην τοπική μας Εκκλησία, στις δύσκολες μέρες μας, μίαν τέτοια Μοναχή και Ηγουμένη, μια ταπεινή εργάτρια του Ευαγγελίου, που συνέβαλε καθοριστικά για να θάλλει πνευματικά το μοναστήρι το οποίο ανοικοδόμησε και ίδρυσε ο Όσιος Χατζή-Ανανίας.
Η ευχή της να μας περισκέπει πάντοτε!
Της μακαριστής Μοναχής Φεβρωνίας της και Καθηγουμένης είη η μνήμη αιωνία και άληστος!